Hoi Hans,

Hier mijn verslag met Simon op Safari in de Maasai Mara. Datum 27 en 28 juni 2007

Na al eerder met Simon kennisgemaakt te hebben, kwam hij het 's morgensvroeg stipt om 07.00 uur aanrijden in zijn net gepoetste en goed geprepareerde bus. Achterin de bus had hij nog twee extra reserve wielen liggen, je weet maar nooit zei hij. We hebben een lange rit van 240 km voor de boeg waarvan ongeveer 80-100 km zeer slechte weg. Door de groene bergen dalen we af en rijden lange tijd door de Rift-Valey. Gids Simon verteld honderduit en blijkt een prettig open persoon te zijn waar ook mee te lachen valt. Later komen wij op het beruchte slechte wegdek en worden wij, soms hevig, door elkaar gerammeld. We rijden meer half naast de weg dan erop, naar later blijkt dat dit de minste schokken opleverd omdat er in de weg vaak diepe gaten zitten.We tanken in een plaatsje Narok en vervolgen onze weg. We zien regelmatig kuddes koeien met Maasai-herders in hun traditionele kleur rood, we zien hun kleine leme hutten afgewisseld met iets modernere hutten met metalen golfplaten. Hoe dieper we afzakken des te meer Maasai mensen we zien. Kleine kinderen zwaaien regelmatig naar ons. We rijden door een Maasai-dorpje en iets verderop, 30 meter langs de weg is een slachtplaats in de openlucht waar de inwoners hun dieren slachten en verdelen. Niet veel later arriveren wij bij onze Maasai Mara Sopa-Lodge. Prachtig gelegen en stijlvol. Na hartelijk te zijn ontvangen en even sfeer geproefd te hebben gaan we naar onze mooie kamer en aansluitend eten we in het restaurant waar diverse keuzes zijn. Het begint buiten te regenen en te onweren.

Dan start onze Safari. Simon is niet alleen een goede gids maar ook een goede chauffeur. We glibberen en glijden soms alle kanten op maar ik zie en merk dat hij heel ervaren is. Overal stop hij en zet de motor af zodat we rustig kunnen filmen terwijl hij aan het vertellen is. We zien Gnoes, Zebra s, Gazellen, Olifanten, in de verte een nijlpaard, Giraffen, Guinese hoentjes en leeuwen die een prooi aan het veroberen zijn. Even later komen jonge leeuwtjes ook mee-eten. Dit was een mooi gezicht. We vervolgen onze weg en komen twee mannetjes leeuwen tegen, een met een wond onder haar oog. Dan crosst Simon door het natte gras omhoog. Even later komt hij een collega-gids tegen en praten zachtjes met elkaar en maken armgebaren. Na een vijftal minuten stopt hij plotseling en staan we oog in oog met een leeuw en leeuwin. De leeuw heeft ook een litteken boven zijn neus. De leeuwin ligt in het gras en staat op. Ze zwiept haar staart door het gezicht van de leeuw alsof ze wil zeggen, 'kom maar mee', en jawel hoor 5 meter verder gaat ze liggen en meneer de leeuw mag met haar de liefde bedrijven. Dit krijg je dus nooit meer live te zien hooguit op National Geografic. We zijn in tijdnood gekomen omdat Simon ons dit niet wilde onthouden. Als een volleerd rally-rijder crossed hij  door diepe sporen en plassen, de bodemplaat schurend aan de grond, naar de uitgang. De duisternis valt in. Het was mooi!

Om 05.00 uur gaat de wekker. Het is nog donker buiten. We kleden ons aan en verzamelen ons bij de receptie waar Simon ons kwam ophalen. 6.15 uur zijn wij allen op weg. Het is nog fris buiten, zeer zeker met het dak open. Maar goed dat wij een jas bij ons hadden. Na 10 minuten zagen wij de eerste beesten tussen het groen namelijk Thomson-gazelles met jongen. Vervolgens enkele Hartebeesten en verschillende kleurijke vogels en hoentjes. Alles wat je in de wijde omtrek zag was alleen maar Masai-land, zover als je ogen konden reiken. Op de grootte vlaktes zagen we vervolgens een kudde Buffels, Zebra`s, Toppies, Gazelles,.Gnoes. Jakhals,  Struisvogels,  een leeuw met leeuwinnen en jonkies. Ze waren zeer speels en uitdagend. Later zagen we op de terugweg  een leeuwin die een prooi verstopt had en tussendoor nog jacht maakte op een nietsvermoedende arend die ternauwernood kon ontsnappen. In het hoge gras zagen we ook nog een Cerval Cat en even later het snelste dier op aarde, de Cheetah. Overal zag je vogels met de mooiste kleuren en tekeningen vliegen. Je zag ze op de weg vliegen, in de struiken of ze zaten op de Buffels te pikken.

We hebben nog vele dieren bij herhaling gezien, en we zullen er ook nog vergeten zijn op te noemen. Wij zijn er eigenlijk iets te vroeg bij geweest, want over enkele weken komen alle wilde dieren die de jaarlijkse grote trek via de Serengetie maken weer terug.

De honderden zebra`s, gnoes, buffels en dergelijke die wij nu gezien hebben zijn er dan vele duizenden en duizenden.

Onvergetelijk om dit meegemaakt te hebben.

We zijn, nadat we ontbeten hadden en onze koffer gepakt, om 11.00 uur vertrokken terug naar Nairobi voor weer die lange rammelrit.

Via een iets andere weg terug hebben we nog een zilvergrijze, zeer giftige Forest- cobra (slang) de weg zien overglijden. Veel giraffen nog gezien en zelfs nog bijna een aanrijding met een volwassen giraf gehad. Het scheelde maximaal anderhalve meter. Het leek net slow-motion omdat we alleen de hoge poten en het onderlijf zagen.

We reden ook nog een band lek op het moment dat er 2 Masai kinderen van ongeveer 10 en 12 jaar met een kudde koeien langs liepen. Terwijl wij de band verwisselden maakte mijn vrouw foto`s van mijn dochters met het Maasai-meisje.

Na een stop bij een tankstation en tevens restaurant waar we een hamburger met friet gegeten hebben zijn wij moe, maar voldaan met een ervaring rijker weer gearriveerd bij ons B&B  house Nairobi. Na sympathieke Simon bedankt te hebben voor zijn inzet, moeite en gezellige dagen met hem, namen we afscheid.

Hay Waelen en familie